Zomaar een Kruispuntavond

Fleurig geelgebloemde zeiltjes sieren de acht tafels in het niet al te ruim bemeten onderkomen van Release aan de Gasthuisvest. Het logboek is doorgenomen en de presentielijst ligt gereed. De koffie is bruin. Het brood uit de vriezer. De kaas gesneden. De gsm is standby.

Nog even de asbakken verdelen. Aan de wand het donkerbruine houten kruis. Even voor half acht vragen we als medewerkers Zijn zegen voor de komende avond. Wijsheid, tact, en een luisterend oor.

De deur gaat open, en de reeds wachtende gasten worden verwelkomd. Een aantal van hen zijn vaste bezoekers. Anderen zijn vreemd en komen voor het eerst, wat schoorvoetend.

Van de kranten die klaar liggen wordt gretig gebruik gemaakt. '...Moet je horen, het zoveelste staatsbanket voor al die dure jongens. Een half brood met niks was mijn diner vandaag...'.

Ook de kruiswoordpuzzels zijn populair. Koffie, thee en soep zijn niet aan te slepen. De bel gaat. Een nieuwe gast treedt binnen. Na een walmende begroeting laat hij weten jarig te zijn.

'Voor iedereen een tostie en twee voor mezelf'. Hem wordt verzocht vooraf te betalen. 'Oh ben jij d'r zo een, christelijk zeker!?' Kom op, bakken met die handel! Het ijzer maakt overuren.

De meeste stoelen zijn bezet. Een blik door de rokerige ruimte doet je beseffen dat je dankbaar mag zijn met de weelde waarin jezelf leeft. Onderdak, voeding, gezin, relaties, luxe. Om me heen zie ik daklozen, hongerigen, eenzamen, en armoede uit sloppen en stegen...

Bij velen heeft boosdoener drank in deze leegte vrij spel. Gelukkig is niet alles kommer en kwel. Een blije gast laat weten dat hij woonruimte heeft gevonden en er iets leuks van wil maken. Hoop geeft mensen weer een doel. Uitzicht in soms wanhopige situaties.

Het is half tien, tijd voor de avondsluiting. Geloven in en hopen op Hem, ook in een zee vol moeite en zorgen. Ga d'r maar aan staan. Bijna onmogelijk! Toch zegt Jezus: 'komt tot Mij allen die vermoeid en belast zijt'. Hij zoekt wat verloren is, en vindt het ook! Dat geldt trouwens voor zowel gasten als medewerkers.

Gezamenlijk bidden we het 'Onze Vader'. 'Ja zeg, dat weet ik nog van vroeger, m'n moeder, 't ouwe mens, hoor ik het nog zeggen!' Tien uur, het is mooi geweest. Na een welgemeend 'tot ziens, het beste, veel sterkte', trekt een bonte stoet de nacht in... Rest ons nog een schone taak, ruimen en soppen. Vieze vaat, smeulende asbakken, een smerige vloer en als afsluiting een intensief gebruikt toilet. De kas wordt opgemaakt, het logboek bijgewerkt, de kasten gesloten en de lichten gedoofd.